افسانه حیات دو روزی نبود بیش

		آن هم کلیم با تو بگویم چه سان گذشت
یک روز صرف بستن دل شد به این و آن		روز دگر به کندن دل زین و آن گذشت

هیـچ جـز یـاد تـو ، رویای دلاویـزم نـیست !هیـچ جـز نـام تـو ، حـرف طـرب انگـیزم نـیست عـشق می ورزم و می سـوزم و فـریـادم نـه! دوست می دارم و می خـواهـم و پـرهـیزم نـیست. نـور می بـیـنم و می رویـم و می بـالم شـاد ، شاخه می گـستـرم و بـیـم ز پـائـیـزم نـیست تـا به گـیتی دل ِ از مهـر تـو لبـریـزم هـست کـار با هـستی ِ از دغـدغـه لـبریـزم نـیست بخـت آن را کـه شـبی پـاک تـر از بـاد ِ سـحر بـا تـو ، ای غـنچه نشکـفـته بـیامیـزم نـیست تـو بـه دادم بـرس ای عـشق ، که با ایـن هـمه شـوق چـاره جـز آنکـه به آغـوش تـو بگـریـزم نـیست